در بررسی یك پژوهش مشخص شد
تجربه حقیقی زنان حامله در رابطه با ترس از زایمان
نقشه: ترس از زایمان طبیعی در خیلی از زنان نخست حامله دیده می شود و می تواند مسیر انتخاب روش زایمان را تغییر دهد. شناخت عوامل شکل دهنده این ترس، به بهبود حمایت های دوران حاملگی کمک می نماید.
به گزارش نقشه به نقل از ایسنا، حاملگی و زایمان در نگاه علمی، روندی طبیعی و قسمتی از مسیر والد شدن است. با این وجود، برای خیلی از زنان این دوره با احساساتی مانند نگرانی، سرگردانی و فشار روانی همراه می شود. در کشورهای مختلف، حتی جایی که زنان از سلامت عمومی خوبی برخوردار می باشند، روند زایمان طبیعی همیشه بی دغدغه نیست. برخی زنان هنگام مواجهه با ناشناخته های زایمان، تصویری تهدیدآمیز از آن در ذهن خود می سازند که موجب افزایش اضطراب و آشفتگی می شود. در ایران نیز، ترس از درد، ترس از صدمه دیدن نوزاد و نگرانی از عوارض زایمان طبیعی بارها به عنوان دلایلی برای انتخاب سزارین مطرح شده اند. این ترس ها گاهی چنان شدید می شوند که حتی برنامه ریزی برای حاملگی یا پذیرش آنرا تحت تاثیر قرار می دهند.
مرور تحقیقات نشان داده است که قسمتی از این ترس، ریشه در آگاهی ناکافی از روند زایمان و تجربه های دیگران دارد. برخی زنان تصور می کنند که از پس این فرایند برنمی آیند یا صدمه ای جدی به آنان یا نوزادشان وارد می شود. نتایج مطالعات پیشین هم نشان می دهند که این ترس، پیامدهایی مانند افزایش مصرف داروهای ضد درد، بالا رفتن احتمال مداخلات زایمانی، طولانی شدن روند زایمان و پیش آمدن مشکلات روانی بعد از تولد نوزاد را به همراه دارد. از همین رو، روشن شدن عوامل ایجادکننده ترس و شناخت دقیق تجربه های زنان نخست باردار، به طراحی برنامه های آموزشی موثر کمک کرده و می تواند جایگاه زایمان طبیعی را در سیستم سلامت تقویت کند.
در این راستا، شورانگیز بیرانوند استادیار گروه پرستاری و پژوهشگر مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی سلامت در دانشگاه علوم پزشکی لرستان همراه با سه همکار دانشگاهی و همکاری دانشگاه علوم پزشکی تهران، مطالعه ای را انجام دادند تا تصویری روشن از ترس زنان نخست آبستن تهیه کنند. آنان در این مطالعه به سراغ بررسی ابعاد مختلف نگرانی های زنان رفتند و با سودجستن از قسمتی از عنوان پژوهش، تلاش کردند توضیح دهند که چه طور عوامل مختلف می توانند بر احساس زنان نسبت به زایمان طبیعی اثر بگذارند.
این مطالعه با نگاه ترکیبی و متوالی انجام شد. ابتدا در قسمت کمّی، ۴۰۰ زن نخست آبستن با سن حاملگی بین ۱۸ تا ۳۲ هفته انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها، پرسشنامه هایی درباره ی نگرش زنان نسبت به زایمان، اطلاعات جمعیت شناختی و میزان حمایت اجتماعی مورد استفاده قرار گرفت. سپس داده ها با آزمون های آماری مختلف تحلیل شدند تا رابطه میان خاصیت های زنان و میزان ترس آنان روشن شود. در مرحله بعد، طی بخش کیفی، با ۱۵ زن از راه مصاحبه نیمه ساختار یافته گفتگو شد. این مصاحبه ها شامل پرسش های باز بودند تا زنان بتوانند تجربه های خویش را بدون محدودیت بیان کنند. داده های این بخش هم با روش تحلیل محتوا بررسی گردید.
یافته های بخش کمّی نشان دادند که اکثریت زنان نخست آبستن نوعی ترس از زایمان را تجربه می کنند و میانگین امتیاز ترس در سطح قابل توجهی قرار دارد. همینطور مشخص شد که بانوانی که درآمد کافی برای مخارج زندگی ندارند یا در کلاس های آمادگی زایمان شرکت نکرده اند، بیشتر گرفتار ترس هستند. انتخاب روش زایمان هم با میزان ترس ارتباط معنادار داشت و نشان داد که زنان با ترس بالاتر، گرایش بیشتری به انتخاب روش های غیرطبیعی دارند.
در بخش کیفی، سه مضمون اصلی استخراج شد. نخست، احساس عدم توانایی زنان برای انجام زایمان طبیعی، که خویش را به صورت ترس از درد، نگرانی از ناتوانی جسمی و تردید نسبت به توانایی های فردی نشان می داد. دوم، سردرگمی در تصمیم گیری، چونکه خیلی از زنان اطلاعات کافی درباره ی روش های زایمان نداشتند و تحت تأثیر سخنان اطرافیان قرار می گرفتند و سوم، نگرانی از عوارض زایمان طبیعی، که شامل نگرانی از صدمه های احتمالی به خود یا نوزاد بود.
بر اساس نتایج نهائی این مطالعه که نتایج آن در «مجله علمی زنان، مامایی و نازایی ایران» وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد انتشار یافته اند، ترس زنان فقط از عوامل فردی ناشی نمی گردد. محیط زندگی، فرهنگ غالب جامعه و نوع اطلاعاتی که زنان دریافت می کنند هم در ایجاد این ترس نقش مهمی دارند. این یافته ها آشکار می کنند که ترس از زایمان پدیده ای چند لایه است و برای کاهش آن باید به ابعاد اجتماعی و روانی توجه گردد. استمرار این ترس می تواند زنان را به طرف تصمیم هایی ببرد که الزاما بهترین انتخاب پزشکی نیستند.
اهمیت این مطالعه در آنست که تصویری کامل از تجربه زنان نخست آبستن عرضه می کند و بدون تردید، با شناخت دقیق تر عوامل ترس زنان از زایمان طبیعی میتوان کلاس های آموزشی موثرتری طراحی کرد و با کاهش ترس، زمینه را برای افزایش زایمان طبیعی فراهم نمود.
این ترس ها گاهی چنان شدید می شوند که حتی برنامه ریزی برای حاملگی یا پذیرش آن را تحت الشعاع قرار می دهند. برخی زنان تصور می کنند که از پس این فرآیند برنمی آیند یا آسیبی جدی به آنان یا نوزادشان وارد می شود. در مرحله بعد، طی بخش کیفی، با ۱۵ زن از راه مصاحبه نیمه ساختار یافته گفتگو شد.
منبع: نقشه
این مطلب Go Map را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط در نقشه
نظرات بینندگان نقشه در مورد این مطلب