رایگان شدن مترو و اتوبوس، یک اقدام تبلیعاتی در آستانه انتخابات شوراهاست
نقشه: در سالیان اخیر ایده «رایگان شدن کامل حمل و نقل عمومی» گاه به عنوان راهکاری سریع برای کاهش ترافیک، بهبود عدالت اجتماعی و تشویق شهروندان به استفاده از حمل و نقل همگانی مطرح می شود.
به گزارش نقشه به نقل از خبر آنلاین روزنامه شرق نوشت: در نگاه نخست، این ایده جذاب به نظر می رسد؛ چونکه حذف هزینه بلیت می تواند دسترسی شهروندان به خدمات حمل و نقل را آسان تر کند. با این وجود تجربه های جهانی و اصول برنامه ریزی شهری نشان داده است مجانی سازی کامل حمل و نقل عمومی نه فقط لزوما به اهداف مورد انتظار منجر نمی گردد، بلکه می تواند دستاوردهای مالی و عملیاتی قابل توجهی برای مدیریت شهری به همراه داشته باشد.
نخستین مساله، پایداری مالی سیستم حمل و نقل است. در بیشتر شهر های بزرگ جهان، قسمتی از هزینه های بهره برداری بوسیله درآمد بلیت تأمین می شود. به عنوان نمونه، در شهرهایی مانند لندن، حدود نیمی از هزینه های بهره برداری شبکه حمل و نقل از محل فروش بلیت تأمین می شود و در خیلی از سیستم های پیشرفته هم این درآمد سهم مهمی در حفظ پایداری مالی شبکه دارد.
حذف کامل بلیت به مفهوم انتقال کامل این هزینه ها به بودجه عمومی شهر است؛ موضوعی که در وضعیت محدودیت منابع مالی شهرداری ها می تواند فشار قابل توجهی بر سایر خدمات شهری وارد کند.
دومین چالش، افزایش تقاضای غیرضروری و ازدحام در شبکه حمل و نقل عمومی است. تجربه برخی شهرها نشان داده است مجانی شدن خدمات، تقاضا برای سفر را به صورت قابل توجهی افزایش می دهد، آن هم نه سفرهای لازم و ضروری که قبل تر با خودروی شخصی انجام می شده است؛ بگونه ای که پس از اینگونه تصمیمات، افزایش استفاده از حمل و نقل عمومی را به دنبال خواهد داشت (سفرهای غیرضروری) و از سویی سفرهای خودرویی را هم کاهش نخواهد داد.
عموما هزینه حمل و نقل عمومی (مترو و BRT) برای خیلی از اقشار جامعه رقم ناچیزی بوده و حذف آن منجر به جذابیت حمل و نقل عمومی و کاهش مطلوبیت حمل و نقل شخصی نخواهد شد.
مسئله دیگر به عدالت در توزیع یارانه بازمی گردد.
رایگان شدن کامل حمل و نقل به مفهوم اعطای یارانه یکسان به همه شهروندان، صرف نظر از سطح درآمد آنان است. در حالیکه از نظر سیاستگذاری عمومی، منطقی تر آن است که حمایت های مالی بصورت هدفمند به اقشار صدمه پذیر مانند دانشجویان، سالمندان یا خانوارهای کم درآمد اختصاص پیدا کند.
تجربه شهر های موفق هم نشان داده است حتی پیشرفته ترین سیستم های حمل و نقل عمومی جهان برپایه تلفیقی از یارانه دولتی و دریافت بلیت اداره می گردند. شهرهایی مانند سئول، لندن یا کوریتیبا با وجود عرضه خدمات گسترده و کارآمد، همچنان از نظام بلیت گیری برای مدیریت تقاضا و تأمین قسمتی از هزینه ها استفاده می نمایند. بر این اساس، به نظر می آید مساله اصلی در توسعه حمل و نقل عمومی نه مجانی کردن کامل آن، بلکه بهبود کیفیت خدمات، افزایش ظرفیت شبکه و طراحی نظام قیمت گذاری عادلانه و کارآمد است؛ نگاهی که هم پایداری مالی سیستم را حفظ و هم دسترسی شهروندان به حمل و نقل عمومی را بشکل مؤثرتری تقویت می کند.
با عنایت به موارد اشاره شده بدیهی است در آستانه انتخابات، اینگونه ایده های جذاب ولو بی نتیجه مطرح شود.
این مطلب Go Map را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط در نقشه
نظرات بینندگان نقشه در مورد این مطلب