محققان در پژوهشی جدید بررسی كردند
امید تازه برای بیماران دچار افسردگی مقاوم به درمان
نقشه: پژوهشگران در پژوهشی جدید به بررسی یکی از شیوه های نوین درمانی برای افسردگی پرداخته اند؛ روشی که با هدف کمک به بیمارانی طراحی شده است که با وجود دریافت درمان های رایج، بازهم با علایم پایدار و ناتوان کننده افسردگی مواجه هستند.
به گزارش نقشه به نقل از ایسنا، افسردگی یکی از شایع ترین اختلالات سلامت روان در جهان است که نه تنها خلق وخو، بلکه عملکرد شغلی، روابط اجتماعی و کیفیت کلی زندگی افراد را تحت تاثیر قرار می دهد. این اختلال می تواند با احساس غم مداوم، کاهش انرژی، بی انگیزگی، اختلال خواب و کاهش تمرکز همراه باشد. طبق گزارش های جهانی، افسردگی یکی از مهم ترین دلایل ناتوانی در سطح جهان به حساب می آید و بار سنگینی را بر دوش نظام های سلامت و خانواده ها می گذارد. هرچند خیلی از مبتلایان با داروهای ضدافسردگی یا روان درمانی بهبود می یابند، اما این مسیر درمانی برای همه یکسان و موفق نیست.
بخشی از بیماران، حتی بعد از طی دوره های کامل دارودرمانی یا شرکت در روان درمانی های معتبر، بهبود قابل توجهی را تجربه نمی کنند. به این وضعیت «افسردگی مقاوم به درمان» گفته می شود؛ حالتی که معمولا بعد از بی پاسخ ماندن دست کم دو روش درمانی استاندارد مطرح می شود. این نوع افسردگی با رنج روانی طولانی مدت، افزایش ریسک خودکشی، افت شدید عملکرد شغلی و فشار اقتصادی و عاطفی بر خانواده همراه می باشد. پیچیدگی این وضعیت سبب شده است که محققان بدنبال درک بهتر سازوکارهای زیستی، روانی و اجتماعی آن و یافتن درمان های مؤثرتر و سریع تر باشند.
در همین راستا، مریم طالبی، استادیار گروه روان شناسی دانشگاه راه دانش بابل، به همراه دو همکار دانشگاهی خود، پژوهشی را در حوزه بررسی یک روش نوین تحریک مغزی برای مساعدت با بیماران دچار افسردگی مقاوم انجام داده اند. این مطالعه با محوریت تغییر روند افسردگی و سنجش کارآمدی نوعی تحریک مغناطیسی شتاب یافته طراحی شده است؛ روشی که تلاش می کند با اثرگذاری مستقیم بر نواحی درگیر مغز، علایم افسردگی را کم کند و مسیر درمان را برای این بیماران هموارتر کند.
در این تحقیق، ۶۰ زن ۱۸ تا ۵۵ ساله دچار افسردگی مقاوم به درمان از میان رجوع کنندگان یک مرکز درمانی روان پزشکی در شهر ساری مشارکت داشتند. در طول پنج روز متوالی، بیماران روزانه چهار جلسه ۲۰ دقیقه ای تحریک مغناطیسی دریافت نمودند که مابین هر جلسه، ۳۰ دقیقه فاصله وجود داشت. شدت افسردگی شرکت کنندگان با استفاده از پرسشنامه های معتبر و رایج قبل و پس از مداخله سنجیده شد تا تغییرات احتمالی به شکل عینی بررسی شود.
یافته های پژوهش فوق که در فصلنامه «مطالعات روان شناختی» وابسته به دانشگاه الزهرا انتشار یافته اند، نشان دادند که این شیوه تحریک مغناطیسی شتاب یافته توانسته است به صورت قابل توجهی شدت علایم افسردگی را کم کند. این نتیجه مبین آن است که اصل مداخله و شیوه اجرای آن، نقش مهم تری نسبت به تفاوت های فنی تجهیزات دارد.
پژوهشگران تاکید کرده اند که این شیوه درمانی، علاوه بر اثربخشی، از نظر زمانی فشرده، برای بیماران قابل تحمل و از جانب آنها پذیرفتنی بوده است. کاهش علایم در مدت زمانی کوتاه، می تواند برای بیمارانی که سال ها با افسردگی مقاوم دست وپنجه نرم کرده اند، امیدبخش باشد و انگیزه ادامه درمان را افزایش دهد.
از منظر علمی، اهمیت این یافته ها در آن است که تحریک مغناطیسی شتاب یافته می تواند نواحی خاصی از مغز را که در تنظیم خلق نقش دارند، باردیگر فعال کند. این نواحی در افراد دچار افسردگی معمولا فعالیت کمتری دارند و همین مساله به تداوم علایم منجر می شود. تحریک هدفمند این بخش ها می تواند به بازتنظیم شبکه های عصبی و بهبود ارتباط میان بخش های مختلف مغز کمک نماید.
از نظر بالینی هم این نتایج پیام روشنی دارد: درمان افسردگی مقاوم لزوماً به ابزار پیچیده تر یا متفاوت نیاز ندارد، بلکه طراحی دقیق پروتکل درمانی و توجه به خصوصیت های فردی بیمار نقش کلیدی ایفا می کند. البته محققان یادآور شده اند که این مطالعه بر اثرات کوتاه مدت تمرکز داشته و بررسی پایداری نتایج در بلندمدت، نیازمند تحقیقات آینده با نمونه های بزرگ تر است.
به طور خلاصه، این اختلال می تواند با احساس غم مداوم، کاهش انرژی، بی انگیزگی، اختلال خواب و کاهش تمرکز همراه باشد. در طول پنج روز متوالی، بیماران روزانه چهار جلسه ۲۰ دقیقه ای تحریک مغناطیسی دریافت نمودند که مابین هر جلسه، ۳۰ دقیقه فاصله وجود داشت. این نتیجه مبین آن است که اصل مداخله و شیوه اجرای آن، نقش مهم تری نسبت به تفاوت های فنی تجهیزات دارد.
منبع: نقشه
این مطلب Go Map را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط در نقشه
نظرات بینندگان نقشه در مورد این مطلب